Mobile Academy jest instytucją podróżującą, zmienia miejsca, tematy, czas trwania oraz formę. W formie rozbudowanej trwała przez cztery tygodnie i gromadziła nawet 180 osób tworząc niewielkie, tymczasowe, międzynarodowe społeczności (Bochum 1999/Berlin 2004). W mniejszej formie Mobile Academy spotyka ze sobą dwie osoby: artystę i klienta - na godzinę "lekcji" gdzieś w miejscu publicznym. MA raz wygląda jak obozowisko, raz jak instalacja, jak randka w ciemno albo targowisko wiedzy. Warszawska edycja MA zgromadzi 100 uczniów i wykładowców oraz 100 artystów, teoretyków i ekspertów do wspólnych rozmów, wykładów, wycieczek terenowych i lekcji prywatnych.

Hasło przewodnie MA "intensywność przeżycia i narastające wątpliwości" jest próbą szczęśliwego podważania pewników i jednocześnie budowania nowych strategii zdobywania wiedzy przez uczestników: formułowania żądań
przerastających wszelkie możliwości, utratę orientacji, a jednocześnie
rozwibrowanie intelektualne. Wykładowcy będą natomiast uczyć się wynajdować problemy dla istniejących rozwiązań. Kursy oferowane przez MA mają strukturę projektów artystycznych i towarzyszą im badania terenowe, debaty, wycieczki naukowe i prezentacje. Mniej liczą się techniki i umiejętności, nie zapraszamy specjalistów od "know-how", ważne jest podejście konceptualne i dyskurs, współczesne strategie pracy oraz praktyki artystyczne prezentowane przez międzynarodowych artystów i teoretyków.

Każda MA ma swój temat przewodni. W rezultacie powstaje żywe archiwum, tu i teraz, aktywne na miejscu, które potem ulega rozproszeniu po całym świecie wraz z uczestnikami.

Pierwsza część Mobile Academy Warsaw odbyła się w paĽdzierniku 2005 roku i miała wyłącznie polski charakter - 100 ekspertów opowiadało o nieznanej i upiornej wiedzy na "Czarnym Rynku Użytecznej Wiedzy i Niewiedzy" na Politechnice Warszawskiej. Obecnie pracujemy nad międzynarodowymi poszukiwaniami tego, co upiorne w architekturze, polityce, sztuce, teorii i w
codzienności. O różnych porach dnia można zaobserwować na przykład różny stopień społecznego "zupiorzenia", które może być wynikiem demonicznych sił, przybyłych z nie-miejsca utopi, albo własnego doświadczenia upiorności w utopijnej komunistycznej społeczności. A kim jesteśmy dziś? Może kimkolwiek-gdziekolwiek w krainie faktów, czymś w rodzaju nie-ja, jako warunek i ekonomiczny wymóg sukcesu. "Fantom gospodarki rynkowej zastąpił upiór komunizmu" zauważał Heiner Müller. Jak więc wyglądają widma przyszłości?

Duchy, fantomy, zjawy, widma i mary, uzależnione od rzeczywistości upiory i przeupiorni adwokaci realności: ani żywi, ani umarli, jeszcze nienarodzeni, niezdolni aby umrzeć, zawieszeni pomiędzy obecnością i brakiem - potrafią> pozbawić rzeczywistość jej materii i wiarygodności, nawet na chwilę. Oto teren z działania tegorocznej Mobile Academy

Welcome!
Hannah Hurtzig w Carolin Hochleichter