Georg Schoellhammer 25.08. - 29.08. 2006 U.F.O.

Georg Schoellhammer

Przez ostatnie czterdzieści lat U. F. O. (Uniwersalno-Kulturalne Futurologiczne Operacje) zajmowało przestrzeń sztuki nad Bratysławą. U. F. O. to realistyczne, antyiluzjonistyczne obiekty i akcje, anty-happeningi i antyobrazy wywodzące się z kosmologii niepewności, części pseudo-wiedzy i szerzej - imperium pozaziemskich obiektów latających. Od 1960 roku krajobrazy i miasta byłego bloku wschodniego zapełniają duchy i rozpływające się w powietrzu czary. Świat jest pełen niesamowitych poruszeń, nadprzyrodzonych gestów, a konstelacje rzeczywistości osadzone są w podwójności form: mówi się o -ocieraniu o śmierć, o błądzeniu w pięciu wymiarach, o popołudniowych spotkaniach z faunami. Historie i duchy awangardy równoległej, bohaterowie, których trzeba odszukać na obrzeżach zachodnich kanonów - znajdują się w centrum nauczania Georga Schöllhammera.

Georg Schoellhammer (Wiedeń), ur. 1958, wydawca, kurator, wykładowca. Zajmuje się sztuką współczesną i architekturą. Prowadzi organizację tranzit.at, wspierającą projekty kulturalne w Europie Środkowej i Wschodniej. Redaktor naczelny cyklu publikacji Dokumenta 12.

*********************************************

Dorothea von Hantelmann & Tino Sehgal
30.08. - 03.09.2006

Peep show: Technologie własnego ja

"Technologie własnego ja" to zasady troszczenia się o siebie, praktykowania własnego ciała, myśli, sposobu bycia, zdefiniowane przez Michela Foucault a wywodzące się ze starożytnego imperatywu troski o siebie. W imię tych zasad człowiek powinien czuwać nad własnym ciałem i duszą, stosować kulturę siebie, aby doświadczać szczęścia, spokoju czy siły duchowej. Warsztat ma zbadać to zagadnienie w kontekście współczesności: na ile i w jaki sposób formy samopoznania umożliwiają przekształcenie samego siebie. Jak wyglada relacja pomiędzy wiedzą a działaniem, refleksją a funkcjonowaniem w rzeczywistości? Do jakich praktyk i technologii mamy dostęp i na ile wpływają one na nasze "ja"? Warsztat zajmie się tymi pytaniami w trójnasób: po pierwsze poprzez przybliżenie teoretycznych ujęć technologii siebie, po drugie poprzez składanie wizyt warszawskim intelektualistom, artystom, aktywistom, którzy się tym zagadnieniem zajmują, po trzecie zaś poprzez wymyślanie praktyk, rytuałów, nawyków, które doprowadzą do zróżnicowania naszej podmiotowości.

Tino Sehgal , Dorothea von Hantelmann

Dorothea von Hantelmann (Berlin), doktor historii sztuki na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie, kuratorka projektów interdyscyplinarnych, zajmuje się performatywnością w sztuce, krytyce, polityce, teatrze. Tino Sehgal (Berlin), ur. 1976, artysta, który wypisuje się z klasycznych procesów produkcji. Uprawia sztukę niematerialną, istniejącą tylko w konfrontacji z widzem, w akcji. Swoich działań nie dokumentuje ani nie archiwizuje. Reprezentował Niemcy na zeszłorocznym Biennale w Wenecji.

*************************************************

Bojana Cvejic & Jan Ritsema
04.09. - 10.09.2006

Bojana Cvejic

Jan Ritsema

Police lub odmowa: uprawianie estetyki. Próba myślenia

Istnieje wiele niewidzialnych osób i obrazów: ktoś, kto robi nie-dokładnie-to, co powinien, ktoś, kto nie jest odpowiednią-osobą-w-odpowiednim-miejscu, ktoś, kto wolałby nie, ktoś, kto mówi nieobowiązującym językiem, nomad, nielegalny emigrant... Warsztat przyjrzy się niewidzialnym, lub mniej przedstawianym obszarom sztuki i refleksji. Postawi pytanie, dlaczego tak się stało oraz jak bronić się przed wszechobecnością police. Police to - wedlug definicji filozofa Jacquesa Ranci?re'a - normatywnie przyjęty podział ról, czasu, przestrzeni, przynależności lub wykluczenia z grupy, a także bezmyślne odruchy myślowe i werbalne. Zaproponowane przez prowadzących teksty i materiały będą punktem wyjścia do dyskusji, która - całkiem możliwe - przyjmie formę performance, ostrych deklaracji, oświadczeń, wykładów dla grupy, lub w inny jeszcze sposób rozpali rozmowy i pozwoli wznieść się ponad opinie i oportunizm myślowy. Kiedy sztuka deklaruje, że jest polityczna istnieje duże prawdopodobieństwo, że nic politycznego nie wskóra. Coś polityczne jest wtedy, kiedy rozbija mechanizmy, prawa, nawyki oraz wartości poznawcze i percepcyjne.

Bojana Cvejic (Belgrad/Bruksela), ur. 1975, performerka i muzykolożka, autorka tekstów. Jej teore-tyczne i praktyczne poszukiwania skupiają się wokół pojęcia podmiotowości w zglobalizowanym świecie oraz wpływie czynników społecznych na sztukę i teatr.
Jan Ritsema (Amsterdam), ur. 1945, reżyser teatralny, teoretyk, wykładowca, wydawca Internatio-nal Theatre Bookshop, od 10-ciu lat performer, miłośnik intelektualnych wyzwań. Czuje się krewnym
Jean-Luc Godard'a. Założyciel Performingartsforum (PAF) - ośrodka badań i refleksji m.in. nad teatrem, performatywnością, przekazywaniem wiedzy i produkcją. (www.kein.org/node/19)

*************************************************